WeavyAudio krok po kroku, cz. 4: cennik, licencja, Weavy Studio

Ostatnia część poradnika o WeavyAudio dotyczy pieniędzy, papierów i jednego dodatku dla ciekawskich. Przejdziemy krok po kroku przez cennik WeavyAudio, kalkulator kosztów licencji, listę lokali partnerskich i blog, a na końcu zajrzymy do Weavy Studio – generatora piosenek z tekstu, który działa na otwartym modelu YuE2. Dzięki takiemu porządkowi wiesz, co sprawdzić przed zakupem abonamentu, a co możesz spokojnie odłożyć na później.

Od 11–13 października 2026 serwis ma nowy wygląd i właśnie taki widać na zrzutach poniżej; wyjątkiem jest Weavy Studio, które wygląda tak jak wcześniej. Kalkulator i Studio są dostępne tylko po angielsku, więc te zrzuty pochodzą z wersji EN. WeavyAudio i Studio zaprojektował, zbudował i utrzymuje zespół IT Breeze, a serwis ma tego samego właściciela co wystawcochcesz.pl. To poradnik, a nie porada prawna: w sprawach ZAiKS-u i innych organizacji opieramy się wyłącznie na tym, co piszą strony serwisu.

Krok 1: cennik – jedna stała opłata za lokal

Wejdź na stronę cennika. Na zrzucie widać duży nagłówek „Jedna stała opłata za lokal” i zapowiedź w tym samym duchu: bez opłat za pojedyncze utwory, bez tantiem dla OZZ za naszą muzykę i bez niespodzianek na koniec kwartału. Po prawej stoi karta zakupu z przełącznikiem Miesięcznie / Rocznie, a przy planie rocznym świeci plakietka −22%. Wybrany jest plan roczny: 12,50 USD miesięcznie za lokal, płatne raz w roku jako 150 USD (strona podaje oszczędność 42 USD). Plan miesięczny kosztuje 16 USD. Ceny są netto, w dolarach, a usługę sprzedaje się wyłącznie firmom.

Pod ceną jest pole wyboru z oświadczeniem: kupujesz dla swojej firmy, żądasz natychmiastowego dostępu i przyjmujesz do wiadomości, że opłaty nie podlegają zwrotowi. Przeczytaj je spokojnie, zanim klikniesz pomarańczowy przycisk „Wykup subskrypcję roczną”. Płatność obsługuje Stripe, a z subskrypcji można zrezygnować w każdej chwili – dostęp zostaje do końca opłaconego okresu.

Wskazówka dla ostrożnych: na dole karty jest zaproszenie „Wypróbuj za darmo przez 14 dni · bez karty płatniczej”. Zacznij więc od niego: okres próbny bez karty płatniczej pozwala puścić muzykę w lokalu na dwa tygodnie, zanim wybierzesz plan.

Krok 2: co jest w cenie i ile zapłacisz za kolejne lokale

Ten sam cennik wraca niżej na stronie głównej. Na zrzucie po lewej widać hasło „Jedna cena za lokal.” i cztery odhaczone punkty: pełny katalog bez limitu odtworzeń, do 12 stref z własnym harmonogramem każda, certyfikat licencyjny dla lokalu oraz żadnych tantiem dla OZZ za naszą muzykę. Po prawej są dwie karty, 16 USD miesięcznie i plan roczny z plakietką „Oszczędzasz 22%” (12,50 USD miesięcznie przy 150 USD płatnych rocznie), a pod nimi dwa przyciski: „Wypróbuj za darmo” i „Zobacz cennik”. Niżej zaczyna się FAQ, m.in. z pytaniem, czy nadal potrzebna jest licencja ZAiKS-u albo innej OZZ.

Jak policzyć abonament za lokal, gdy punktów jest kilka? Strona cennika podaje, że każdy lokal kosztuje tyle samo i ma własne strefy; na przykładzie trzech lokali widać 37,50 USD miesięcznie, czyli 450 USD rocznie i do 36 stref. Pierwszy lokal wykupujesz na stronie cennika, kolejne dodajesz na koncie w zakładce „Lokale i strefy”, a Stripe rozlicza bieżący okres proporcjonalnie. Przy 10 lokalach lub więcej strona prosi o kontakt mailem. VAT nie jest doliczany, a rozliczenie podatku należy do firmy – zapytaj o nie księgowego.

Co z samą licencją? Według strony obejmuje ona odtwarzanie katalogu jako muzyki w tle w lokalach objętych subskrypcją, w godzinach ich działalności; nagrywanie, rozpowszechnianie, ponowne nadawanie i odsprzedaż są zabronione. Od tej muzyki nie są należne tantiemy dla ZAiKS-u, STOART-u, ZPAV ani SAWP, a w panelu pobierzesz PDF „Certyfikat licencji muzycznej” z nazwą firmy i lokalu. Muzyka na żywo, DJ i telewizja z dźwiękiem mogą jednak wymagać osobnych licencji.

Krok 3: kalkulator kosztów licencji (tylko po angielsku)

Z ciekawości sprawdź Music license cost calculator, czyli darmowy kalkulator kosztów licencji. Na zrzucie widać dwa pola wyboru: rodzaj działalności (ustawiona kawiarnia; na liście są też m.in. restauracja, bar, siłownia, sklep, hotel, salon i spa) oraz wielkość lokalu (mały, poniżej ok. 75 osób). Pod nimi są dwa pola do zaznaczenia: muzyka na żywo, DJ lub taniec oraz telewizory z dźwiękiem. Obok tabela szacuje roczne opłaty dla czterech amerykańskich organizacji zbiorowego zarządzania, zwanych tam PRO – ASCAP, BMI, SESAC i GMR – od ok. 90 do ok. 210 USD każda, razem 510–830 USD rocznie. Poniżej pomarańczowy panel „$0 in PRO fees on our music” z przyciskiem „See pricing”.

Uwaga dla czytelników w Polsce: to stawki amerykańskie, a strona sama zastrzega, że to tylko szacunki do porównania i że poza USA może obowiązywać inna, jedna zbiorcza licencja (jako przykład podaje Wielką Brytanię). Nie zamieniaj więc wyniku na złotówki ani na stawki polskich organizacji. Kalkulator przyda się raczej do zrozumienia, co podnosi koszt: liczba osób, powierzchnia, godziny muzyki i występy na żywo. Strona przypomina też, że muzyka na żywo, DJ i telewizor z dźwiękiem mogą wymagać własnych licencji.

Krok 4: lokale partnerskie – czy pokazać swój lokal

Strona Lokale, w których gra WeavyAudio ma być witryną klientów: według opisu każdy lokal sam zgadza się na pokazanie, a goście mogą zajrzeć, jeśli są w pobliżu. W chwili zrzutu pod nagłówkiem stało tylko zdanie, że pierwsze lokale partnerskie właśnie dołączają, więc lista była jeszcze pusta. Stopka strony wylicza branże, dla których jest muzyka: siłownie i kluby fitness, restauracje, kawiarnie, sklepy i butiki, salony fryzjerskie i barbershopy, spa i gabinety wellness, hotele oraz bary i puby.

Co możesz tu zrobić? Zrzut pokazuje dwie ścieżki. Klient ma bursztynowy odnośnik „Pokaż mój lokal tutaj →”, a sam wpis włącza się w panelu lokalu. Kto klientem jeszcze nie jest, widzi mniej wyeksponowany link „Zobacz plany →”, który prowadzi do cennika. Wpis jest dobrowolny, więc to decyzja marketingowa: dla nowej piekarni czy salonu to jedno miejsce więcej, w którym pojawia się nazwa lokalu. Strona nie wylicza, jakie dane zostaną pokazane, dlatego sprawdź to w panelu, zanim włączysz wpis.

Krok 5: blog o muzyce w lokalach i sprawy licencyjne

Na zrzucie widać nagłówek Blog o muzyce w lokalach z podtytułem o doborze muzyki w tle, licencjach i atmosferze, a pod nim pierwszy wpis w dużej karcie: zdjęcie ciemnego baru z wyłączonym telewizorem i radiem na ladzie, etykieta „Licencje” i data 12 października 2026. Wpis dotyczy najczęstszych źródeł muzyki w polskich lokalach – radia „dla personelu”, telewizora w poczekalni i muzyki puszczanej z prywatnego telefonu – oraz tego, co mówią przepisy, regulaminy serwisów i orzecznictwo.

Lista zawiera jeszcze dwa wpisy z tej samej kategorii. Ten z 5 października wyjaśnia, czy muzyka spoza repertuaru ZAiKS-u i innych OZZ jest legalna, jakie dokumenty trzymać w lokalu i jak odpowiedzieć na pismo z OZZ. Ten z 24 września opisuje, kto reprezentuje autorów, a kto wykonawców i producentów (ZAiKS, STOART, ZPAV, SAWP), skąd organizacje wiedzą o lokalu i jakie przepisy za tym stoją; według zapowiedzi w kawiarni, sklepie czy na siłowni zwykle chodzi w Polsce o dwie umowy – z ZAiKS-em i ze STOART-em.

Praktyczna rada: przeczytaj te wpisy, zanim ktokolwiek zapuka do Twojego lokalu, i trzymaj pod ręką pobrany certyfikat. Jeśli oprócz muzyki WeavyAudio gra u Ciebie radio albo telewizor, zacznij od najnowszego wpisu. Blog nie zastąpi prawnika, ale uczy słownictwa.

Krok 6: Weavy Studio – piosenka z własnego tekstu

Teraz dodatek dla ciekawskich: Weavy Studio, osobna strona z narzędziem – generator piosenek z tekstu. Na zrzucie widać górny pasek z logo, odnośnikami „How it works”, „Docs”, „API” i białym przyciskiem „Open studio”, a pod nim trzywierszowe hasło „Write the lyrics. Pick a style. Get the song.”, czyli napisz tekst, wybierz styl, odbierz piosenkę. Podpis wyjaśnia, że studio zamienia tekst w gotowy utwór na otwartym modelu YuE2 i oddaje do ręki wszystkie pokrętła, od planu partytury po próbkowanie. Pomarańczowy przycisk „Open the studio” otwiera aplikację, a link pod nim prowadzi do opisu API.

Dla kogo to jest? Dla lokalu, który chce zrobić własny kawałek, na przykład na rocznicę otwarcia. Strona i dokumentacja są po angielsku, ale w przykładach języka śpiewu pojawiają się angielski i polski. Na oglądanych stronach nie ma cennika Studia, więc nie podajemy żadnych kwot. Jeśli wolisz prostszą drogę, w części 3 serii opisujemy zamawianie utworu w samym WeavyAudio.

Krok 7: sześć kafelków – co potrafi studio

Przewiń stronę główną studia niżej, a zobaczysz sześć kafelków w dwóch rzędach. W skrócie to cała oferta:

• Score-first composition – model najpierw pisze plan melodii i akordów w zapisie ABC, dopiero potem śpiewa; plan można zachować, poprawić albo wkleić własny.
• Every setting exposed – siła stylu (CFG), ziarno losowania (seed), długość, temperatura, top-p, top-k i kara za powtórzenia, osobno dla etapu partytury i dźwięku.
• Several takes at once – do 8 wersji naraz na osobnych GPU, z których wybierasz najlepszą.
• Studio-grade files – FLAC 48 kHz stereo (24 bity) do masteringu i MP3 320 kb/s do słuchania.
• Live progress – widać, jak każda wersja przechodzi od planowania przez generowanie do kodowania, bez odświeżania strony.
• REST API – to samo przez wywołania HTTP z kluczem API.

Czego z tego naprawdę potrzebuje właściciel lokalu? Zwykle dwóch rzeczy: kilku wersji naraz i pliku MP3 do odsłuchu na sprzęcie, na którym gra muzyka w lokalu. Ziarno, temperaturę i partyturę zostaw na później i na początku trzymaj się ustawień domyślnych.

Krok 8: od tekstu do piosenki w czterech ruchach

Dolna część strony głównej studia to lista w pomarańczowych kółkach, czyli instrukcja w czterech krokach. Po pierwsze wpisz lub wklej tekst z oznaczeniami części, na przykład [Verse], [Chorus] i [Bridge]. Po drugie opisz styl tagami: gatunek, instrumenty, głos, nastrój, tempo i tonacja. Po trzecie wybierz liczbę wersji i ustawienia albo zostaw dopracowane wartości domyślne. Po czwarte odsłuchaj, porównaj i pobierz FLAC lub MP3; możesz użyć tych samych ustawień jeszcze raz albo wylosować nowe ziarno.

Niżej jest sekcja „Questions” z pięcioma zwiniętymi pytaniami: jakiego modelu używa studio, w jakich językach śpiewa, ile trwa utworzenie piosenki, czy wolno używać jej komercyjnie i czy jest API. Odpowiedzi nie widać na zrzucie, więc ich nie streszczamy – rozwiń je samodzielnie, a przed użyciem piosenki w lokalu lub w reklamie koniecznie to o użyciu komercyjnym. Przykład opisu stylu z dokumentacji API: „warm piano pop, expressive female voice, 88 BPM”. Zmieniaj naraz jedną rzecz, wtedy widzisz, co wpływa na wynik. W stopce jest podpis „Website by Breeze Professional IT Services” – to zespół, który utrzymuje serwis.

Krok 9: dokumentacja, czyli gdzie szukać, gdy coś nie gra

Pod adresem studio.weavyaudio.com/docs jest dokumentacja: po lewej menu z działami „Guide” i „API”, po prawej kafelki z krótkimi opisami. Na zrzucie widać m.in. Getting started (od logowania, przez tekst i styl, po pobranie najlepszej wersji), Engines (trzy otwarte modele muzyczne: co potrafi każdy, jaką ma licencję i kiedy go wybrać), Writing lyrics (tagi części, długość wersów, powtórzenia, języki), Styles and voice (opis brzmienia wraz z poprawkami na zbyt pogłosowy wokal) oraz All settings explained.

Na dole zrzutu zaczynają się kafelki Covers, extend, repaint, accompaniment, stems (praca na gotowym nagraniu), Artist voices (LoRA) i Lyrics with AI, czyli pisanie i poprawianie tekstów z pomocą AI. Dalej jest jeszcze dział o plikach, które dostajesz po każdym renderze, oraz sekcja API. Od czego zacząć? Od trzech stron: Getting started, Writing lyrics i Styles and voice. Odpowiadają na dwa pierwsze kroki z poprzedniej sekcji, czyli na to, jak napisać tekst i opisać styl.

Krok 10: API – dla tych, którzy mają programistę

Ostatni zrzut pokazuje API reference. Na górze są adres bazowy oraz odnośniki do opisu OpenAPI 3.1 i do krótkiego quickstartu, niżej uwierzytelnianie: klucz tworzysz w studiu i wysyłasz w nagłówku Authorization: Bearer ws_… przy każdym zapytaniu; klucze można w każdej chwili unieważnić. Pierwszy opisany endpoint, POST /generations, tworzy piosenkę: tytuł, styl i tekst są wymagane, a opcjonalnie podajesz m.in. liczbę wersji (od 1 do 8, domyślnie 2) i maksymalną długość (30–360 sekund). Dalej są wywołania do listowania i usuwania generacji, podziału na ścieżki, wgrywania plików audio (do 60 MB) oraz pisania tekstów.

Dwie rzeczy sprawdź od razu. Limity: API odpowiada błędem 429 po przekroczeniu limitu godzinowego, a dla pisania tekstów dokumentacja podaje 30 szkiców na godzinę. Licencje: według dokumentacji YuE2 działa na licencji CC BY-NC, a pozostałe dwa silniki na Apache 2.0 i MIT. W nazwie licencji litery NC oznaczają zwykle „non-commercial”, więc przed użyciem piosenki w działalności lokalu przeczytaj, co dokładnie wolno. Dla typowego lokalu API jest zbędne; to narzędzie dla programisty, któremu wystarczy przekazać link do pliku openapi.json.

Podsumowując: abonament WeavyAudio to jedna cena za lokal – 16 USD miesięcznie albo 150 USD rocznie – z certyfikatem licencji muzycznej i do 12 stref w cenie, a kalkulator, lista lokali i blog pomagają zrozumieć, za co się płaci i dlaczego. Weavy Studio to opcjonalny dodatek dla tych, którzy chcą sami stworzyć piosenkę.

To jeszcze nie koniec serii: w części 5 pokazujemy nowy wygląd serwisu w układzie „przed i po” – co się zmieniło na ekranach, a co zostało bez zmian. Jeśli dopiero zaczynasz, wróć do części 1, w której pokazujemy, jak szukać muzyki w katalogu, a w części 3 znajdziesz harmonogram i inne funkcje do codziennej pracy lokalu.

Serwis WeavyAudio zaprojektował, zbudował i utrzymuje zespół Breeze Professional IT Services.